Sadece şaşkın bir ördek yavrusu. Gün gelir de bir kuğuya
döner miyim acaba diye beklerken, ne bir ördek olabildi ne de bir kuğu. Meğer
ne çok insanın gözü varmış ruhundaki ışıltıda. Bir halt olduğundan değil.Kendi
dünyasında mutluydu. Günü geldi insanlar bunu onda gördü. Ya da anlamasalar da hareketleri ve
eğilimleriyle ona karşı bir sondaj başladı iç dünyalarda.’ Naaaa na Naaaa na
Naaay nay, Naaaa na Naaa na nay nay’ diye sayıkladığı ve belli ettiği her an
kendi kuyusunu kazdı aslında. Herkes pek bir derin ‘ohhh’ çekti içinden. Dışa
vurumu ise hiç de öyle değildi ne yazık ki. ’Vah canım sen de bir kendine
gelsen, toparlansan artık.’ Bunu diyebilme lüksüne erişmek ne büyük bir zafer!
Hikâyesi olmayanın söylediği son sözler şunlar oldu:
‘Artık kendini tebrik edebilirsin. Hatta gizlice bir
yerlerini eğilip öpedebilirsin.
