Ölüm Korkusu Böyle Bir Şey Mi Acaba?

Sözcüklerle Açıklaması Zor

Geceleri tuhaf bir duyguyla uyandığınız oldu mu hiç? Sezen Aksu'nun 'Eller günahkar, diller günahkar ..'  şarkısı fonda çalar gibi oldu. Nasıl tarif etsem, bir boşluk ve yalnızlık duygusu gibi. Hayatta ve sonrasında tek başınıza olduğunuzu hissettiren bir duygu. Biraz içinizi ürpertip yakan bir his. Bunu hissetmek için şu dünyada yapayalnız olmanız gerekmiyor. Sadece kendi başınıza olduğunuz herhangi bir gecede ortaya çıkabiliyor.

Çağımızın hızı ve rekabet dünyasında kendimizi dinlemek pek mümkün olmasa da, uyku sonrası yaşanan bir an size bunu anımsatabiliyor.

Böyle zamanlarda gerçekten korkuyorum. Hiç bir şey düşünmemeye çalışsam da hatta kafamı boşaltsam da hissettiğim duygular geçmeyince yüreğimi gerçekten bir korku kaplıyor . Bunun geçmesi ve tekrarlamamasını diliyorum. Acaba ölüm korkusu dedikleri duyguyu mu hissettim ki? Henüz yaşlı ya da orta yaş üzeri de değilim (ama ergenliğin biteli de çok oldu hani). Her şeyi başta bilmek lazım.Yaşla pek ilgisi olmuyor zannımca.

Vicdan azabı çekecek bir durumum da yok. Seviyorum, seviliyorum şu hayatta. Neden böyle hissediyorum ki?

Yok yok. Sorgulama yapacağım bir gün olmasın bugün. Ne yapacağım biliyor musunuz? Maneviyat yapacağım. Bizi yaratanı, kendimi, sevdiklerimi, sevenlerimi düşüneceğim. Sahip olduğum her şeyi kalbimde hissedeceğim. Dahası yok diye hayıflanmayacağım. (Normalde de hayıflanmıyorum ki:))

Balkona çıkıp yıldızları ve ayı seyredeceğim. Nereden bileyim belki uzun bir süre bakmak aklıma gelmeyecek. Aklıma gelmişken yapayım. Doğru değil mi? Belki başka bir şehirde yine uzun süre kalmam gerekecek. Buradaki gökyüzü her yerde yok ki! Nejat İşler bile şu anda yoğun bakımda. Herkes çok üzüldü,yaşama tutunmasını istiyor. Ben de yaşamasını istiyorum.

Yüreği gerçekten iyi olanlar yaşasın,çok sevilsin. Kötülere meydanı bırakmasınlar. Umarım hayata tutunur ve şansı yaver gider.

Evet.. Ben gidiyorum. Umarım bu gece de uyanıp aynı boşlukta kendimi bulmam... 

Sevgiler.